مهارت های زندگی

در آغاز هزاره سوم میلادی زمان بحث و گفتگوی تمدنها و نیز در عصر شکوفایی تکنولوژی باید بشر امروز بیش از هر زمان دیگر احساس آرامش و امنیت داشته باشد. در حالیکه امروز بیش از 500 میلیون بیمار روانی در دنیا وجود دارد که دو سوم آن را زنان و جوانان تشکیل میدهند و در ایران شیوع اختلالات روانی با بیش از 21% و با وجود بیش از دو میلیون معتاد آشکار مسئلة قابلتوجهی میباشد(سال 1380). سازمان بهداشت جهانی پیشبینی نموده است که در سال 2020 اولین بیماری، بیماری قلبی و عروقی و دومین آن افسردگی خواهد بود. اگر امروز صداقت در حضیض ذلت و نفاق در اوج عزت است و اگر انسان خود نیز به یک ماشین بیروح تبدیل شده است و اگر ... بدین جهت است که هویت انسان از یاد رفته است و این هویت باز نمیگردد مگر این که هر کس تعریف صحیحی از خود داشته باشد و زندگی و را بشناسد و بالاتر از آن اینکه مهارت و زندگی کردن را بداند.

سازمان بهداشت جهانی از سال 1993 بحث مهارتهای زندگی را با هدف توانمند کردن بشر در مقابل مشکلات و آسیبها مطرح نموده است و اینگونه تعریف کرده است:

«تواناییهای روانی- اجتماعی لازم برای رفتار انطباقی و مؤثر ،که افراد را قادر میسازد تا بهطور مؤثری با مقتضیات و چالشهای زندگی روزمره مقابله کنند آموزش این مهارتها موجب ارتقاء رشد شخصی و اجتماعی، محافظت از حقوق انسانها و پیشگیری از مشکلات روانی، اجتماعی میَشود.